SCYLLA

I.
SCYLLA
Phorci filia, quae cum mutuô Glauci amore teneretur, indignata Circe, quae Glaucum misere deperibat, Scyllam sibi ab illo praeferri, fontem, in quo illa lavari solebat, noxiis herbis veneficiisque infecit. Cuius rei illa ignara, cum lavandi gratiâ fontem ingressa esset, videns inferiorem corporis partem in caninos rictus esse commutatam, deformitatem tantopere exhorruit, ut se statim in vicinum praecipitaverit fretum, ubi et in sacum mutata
fingitur, Charybdi ex adverso obiectum, praeternavigantibus vehementer periculosum. Ovid. Met. l. 4. et 14. Porro Siculum fretum, quia scopulosum et angustum est, tantô fervet aestu, ut fluctus inter se concurrentes, scopulisque illisi quendam quasi latratum referant. Hinc fingitur Scylla a pube canibus et lupis succincta, quam in freto scopulum esse constat. Gramatici a σκύλλω deducunt; unde Virg. Ecl. 6. v. 76. ait Scyllam, Dulichias vexâsse rates. Scylla autem Punice scol, est exitium, et letale infortunium; quô sensu Graecum Gap desc: Hebrew usurpatur ab Hellenistis. Scylla vero cur inde appelletur, nemini non est obvium. Bochart. l. 1. Chanaan, c. 28. Lucret. l. 5. v. 891.
Aut rapidis canibus succinctas semimarinis
Corporibus Scyllas. ---- -----
Catullus in Ciri:
Illum Scylla rapax canibus succincta Molossis.
Seneca in Medea, Actu 2. v. 350..
Quid? cum Siculi virgo Pelori
Rabidos utero succincta canes
Omnes pariter solvit hiatus.
Ovid in ep. Medeae, Heroid. 12. v. 123.
Aut nos Scylla rapax canibus misisset edendos!
Debuit ingratis Scylla nocere viris.
Idem Amor. l. 2. El. 16. v. 23.
Non, quae virgineo portenta sub inguine latrant,
Nec timeam vestros, curva Malea, sinus.
Catullus Epigr. 65. v. 121.
Quae Syrtes, quae Scylla vorax, quae vasta Charybdis.
Alius.
Nec Scyllae saevo conterruit impetus ore,
Cum canibus rapidas inter freta serperet undas.
Nec viclenta suo consumpsit more Charybdis.
Virgil. Aen. l. 3. v. 424.
At Scyllam caecis cohibet spelunca latebris,
Ora exsertantem, et naves in saxa trahentem.
Propert. l. 2. El. 26. v. 53.
Crede mihi nobis mitescet Scylla, nec unquam
Alternante vorans vasta Charybdis aquâ.
Hinc Scyllaeus. Virgil. Aen. l. 1. v. 204.
Vos et Scyllaeam rabiem, penitusque sonantes
Accestis scopulos.
Nic. Llozdius.
II.
SCYLLA
filia Nisi Regis Megarensium, qui Minois paterni hostis amore capta, ut illum benefic ô aliquô demereretur, patrem purpureô capillô, in quo situm erat regni totius fatum, spoliavit, eumque hosti obtulit, tamquam futurae coniugis dotem. Verum cum se ab illo sperni videret, doloris impatientiâ in Cirim avem commutata est. Vide Fabulam apud Ovid. Met. l. 8. Propert. l. 3. El. 18. v. 21.
Tuque ô Minoâ venundata Scylla figurâ,
Tondens purpureâ regna paterna comâ.
Idem l. 4. El. 4. v. 39. permiscens duas fabulas Scyllae Nisi, et Scyllae Phorci:
Quid mirum in patrios Scyllam saevisse capillos?
Candidaque in saevos inguina versa canes?
Virgil. Ecl 6. v. 74.
Quid loquar aut Scyllam Nisi, quam fama secuta est
Candida succinctam latr antibus inguina monstris.
Ovid. l. 4. Fast. v. 500.
Et vos Nisaei naufraga monstra canes.
Idem Trist. l. 2. v. 393.
Impia nec Tragicos tetigisset Scylla cothurnos,
Nipatrium crimen dissecuisset amor.
Idem l. 3. Amor. El. 12. v. 21.
Per nos Scylla patri canos furata capillos,
Pube premit rabidos inguinibusque canes.
Nic. Lloydius. Vide Nisus. Addo saltem, quod in hac fabula cernitur vestigium aliquod capilli fatalis, quô Simsonem fuisse divinitus ornatum, in Sacris legimus. Vide supra, in voce Sampson.
III.
SCYLLA
saxum in freto Mamertino inter Siciliam et Italiam, periculosum nautis mare faciens, hodie Scyllo, teste Fazellô. Brutiorum item oppid. apud Melam, l. 2. c. 4. Siglio Leandro. Sciglio Baudr. oppid. Calabriae citerioris cum Principatus titulo in ora maris Tyrrheni prope Scyllaeum promontor. et fretum Siculum, 15. milliar. a Messana in Caeciam, paulo minus a Rhegio in Boream. Et insul. deserta circa Thraciae Chersonesum. Plin. l. 4. c. 12. De ea sic Auctor Historiae Orbis Terr. c. 3. de Hydrogr. num. 8. §. 2. Scylla, inquit, promontor. Italiae, quod olim Cenys dicebatur, modo Scyllaeum, Ital. Sciglio, oppositum promontorio Peloro. Eius natura est, ut ingenti ultro citroque commeantium aquarum perturbatione agitetur. Quando afflaxu agitatur, tanta est eius violentia, ut navis eo delapsa, omm evadendi spe sublatâ, montium parietibus illidatur, cum inevitabilis nausragii periculo; e quo licet subinde nonnulli emergant, cavendum tamen, ut seduli rerum suarum satagant, ac tantos fluctus tempestive observent, nisi e Scyllae Syrtibus in Charybdis aestuaria devolvi velint. Inprimis autem flantibus Ortivis et Occiduis ventis, magna eius vis est: ex Athanas. Kircherio Mund. Subterr. l. 2. c. 16. Hinc fabulae de Scylla occasio.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • Scylla — (pronEng|ˈsɪlə; gr. Σκύλλα, Skulla ), also known as Scylle (pronEng|ˈsɪli; gr. Σκύλλη, Skullē ), was one of the two monsters in Greek mythology (the other being Charybdis) that lived on either side of a narrow channel of water. The two sides of… …   Wikipedia

  • Scylla — SCYLLA, æ, Gr. Σκύλλα, ης, (⇒ Tab. V.) 1 §. Namen. Diesen leiten einige von σκυλλάω, ich beraube, her. Nat. Com. l. VIII. c. 12. Andere holen ihn von σκύλλειν, plagen, und die dritten von σκύλλαξ, ein junger Hund. Becmann. Orig. L. L. in… …   Gründliches mythologisches Lexikon

  • Scylla — [sil′ə] n. [L < Gr Skylla] a dangerous rock on the Italian side of the Straits of Messina, opposite the whirlpool Charybdis: in classical mythology both Scylla and Charybdis were personified as female monsters a dangerous rock on the Italian… …   English World dictionary

  • Scylla — Scyl la, n. A dangerous rock on the Italian coast opposite the whirpool Charybdis on the coast of Sicily, both personified in classical literature as ravenous monsters. The passage between them was formerly considered perilous; hence, the saying… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Scylla [1] — SCYLLA, æ, (⇒ Tab. XXIX.) des Nisus, Königs zu Megara, Tochter, verliebte sich in den König Minos, als er solche Stadt belagert hielt. Weil nun so wohl deren Erhaltung, als ihres Vaters Leben auf ein purpurfarbenes Haar ankam, welches solcher… …   Gründliches mythologisches Lexikon

  • Scylla — (Myth.), s. Skylla …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Scylla — Scylla, s. Skylla …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Scylla — Scylla, sagenhaftes Ungeheuer, s. Skylla …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Scylla — Scylla, s. Charybdis und Scilla …   Herders Conversations-Lexikon

  • Scylla [2] — SCYLLA, æ, (⇒ Tab. XVIII.) eine von des Danaus funfzig Töchtern, welche den Proteus umbrachte. Hygin. Fab. 170. Sieh Danaides …   Gründliches mythologisches Lexikon

  • Scylla — écueil du détroit de Messine. V. Charybde …   Encyclopédie Universelle

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.